Corre

Chegar á muralla e dar a volta. Quen ten a valentía de enfrentarse? De loitar? De pelear e perder? De apostar e non gañar? De dar sempre todo e non esperar a nada. Ela sempre corre. Corre sen razón, e sempre mirando atrás. E as pantasmas cargadas na mochila, o libro vello dos recordos, pesa. Os ollos cravados sempre nos pes, incapaz de erguer a testa, de dar ese paso. Valentía de cobardes

"Corre, corre...corre como siempre corazón, de los dos siempre fuiste el más veloz"

No fin do camiño

How do you pick up the threads an old life? How do you go on when in your heart you begin to understand...there is no going back. There are some things that time can not mend. So hurts go too deep, taken hold.

Como se retoma o fío dunha vida? Como segues adiante cando no te corazón comezas a entender que non hai regreso posible? Que hai cousas que o tempo non pode enmendar. Aquelas que firen moi fondamente.

Frodo Bolsón

The Lord of Rings - The Return of King

Filme 2003

Hay veces que...
mi alma baila tangos con la soledad,
y necesito de tabla tu amor,
para asirme a ella en mi tempestad.
Pensando en ti,
paso el dia pensando en ti.
Enseñame...
a escuchar tus labios, a leer el sol,
llevame a donde los sueños fabrican tu voz.
Pensando en ti,
duermo el odio pensando en ti.
Donde estas?...
tengo miedo ayudame a caminar
pues solo nunca yo podre encontrar
la forma de ser libre, quiero despertar.
Pensando en ti,
acuno mi alma pensando en ti, 
paso el dia pensando en ti,
paso el dia pensando en ti

Mägo de Oz - Pensando en ti
Fölktergheist

Now and Then

Simplemente Recordos

Now and Then (1995)

Christina Ricci, Demi Moore, Rosie O'Donell, Thora Birch, Gaby Hoffmann, Ashleigh Aston Moore, Rita Wilson

Retallos de min

Naley

 Olor

 Artesanía

Libraría

M&Ms

Cine

Autóctono 

Moda

A miña Terra

Campurrianas

Ponme unha estrela

En clave de Sol

Converse

Paseo pola Costa Oeste

Bo e chuvioso domingo! Como apetece quedarse en cama, con mantita, palomitas, peli e novio :) Peeero hai que ir traballar, un día explicareivos ;)

Quería compartir convosco a miña nova, que non última, tatuaxe. Unha vez máis o meu paseo foi totalmente satisfactorio, o trato xenial, as tatuaxes...un arte. Fai moito tempo que tiña esta idea na cabeza, pero quizais pola lenda urbana de que na zona onde quería facerme o deseño era moi dolorosa e demais non me animaba...pero un día destes de arroute, dixen: Alá imos! Sí, teño que recoñecer que na zona onde está ubicada é algo dolorosa, de todas as tauaxes que teño esta sen dúbida foi a que máis molesta foi, a pel é fina e ao estar entre o peito e as costelas hai moitos puntos sensibles. A curación molesta, pero totalmente soportable. Supoño que para as mulleres será algo máis engorrosa polo feito de levar sostén , pero vale a pena.

Esta tatuaxe ten moito, moitisimo significado para min...para resumirvos, se teño que definilo sería: O equilibrio perfecto, o equilibrio imposible. A vida sempre che ensina que non hai luz sen oscuridade, non hai ben sin mal, non existe un ying sen un yang. Espero que vos guste! Deixovos esta canción e feliz domingo :)

Pictures of you

Today I've spent an hour with Brooke Davis and I´ve learnt something: People are gonna label you, you´ll try overcome these labels...That´s what matters.

Hoxe pasei unha hora con Brooke Davis e aprendía que a xente sempre che vai pór etiquetas, como as superes, iso é o que importa.

Chasee

One Tree Hill

Tempada 4, capítulo 13

Estás aquí para ser feliz

Buff! Cantísimo sen actualizar! Moito traaaaballo estas últimas semanas,están sendo super intensas e hoxe apetecía liberarme un pouco e compartir algo aquí! Levo  todas estas semanas pensando no rápido rapidísmo que pasa o tempo, da infancia, dos erros e das boas decisións que imos tomando e que nos levan a onde estamos. De... ás veces, da pouca importancia que lles damos aos momentos pequenos, os bonitos. Da pouca importancia que lle damos as veces ás persoas que son todo nas nosas vidas e do que nos custa ás vces decir "axuda" ou "quérote". E lembreime disto e quería compartilo con vos :)

Hola Aitana, me llamo Josep Mascaró y tengo 102 años y soy un suertudo. Suerte por haber nacido, como tú, por poder abrazar a mi mujer, por haber conocido a mis amigos, por haberme despedido de ellos, por seguir aquí.

Te preguntarás cúal es la razón de venir a conocerte hoy, y es que muchos te dirán que a quién se le ocurre llegar en los tiempos que corren, que hay cirisis, que no se puede...

Esto te hará fuerte. Yo viví moemntos peores que este, pero al final, de lo único que te vas a acordar, es de las cosas buenas. No te entretengas en tonterías, que las hay y vete a buscar lo que te haga feliz, que le tiempo corre muy deprisa.

He vivido 102 años y te aseguro que lo único que no te va a gustar de la vida es que es demasiado corta. Estás zquí, para ser feliz.

Anuncio Coca-cola 2009

Anything you want. Everything You want

Make a wish and place it in your heart .Anything you want. Everything you want. Do you have it?Good. Now believe it can come true. You never know where the next miracle is going to come from. Or the next smile. Or the next wish come true. But if you believe its right around the corner and you open your heart and mind to the possibly of it. To the certainty of it.You just might get the thing you are wishing for.The world is full of magic you just have to believe in it.So make your wish. Do you have it? Good. Now believe in it. With all your heart.

Pide un desexo e gárdao no corazón. Calquera cousa que queras. Todo o que queras. Télo? Ben. Agora cre que pode converterse en realidade. Nunca sabes cando acontecerá o próximo milagre, ou o próximo soriso...o próximo soño convertido en realidade. Se cres que pode estar ao dobrar a esquina e abres o teu corazón e a túa mente para que poida ser así. Só tes que loitar polo que soñas. O mundo está cheo de maxia só tes que crer nela. Daquela, pide un desexo. Télo? Ben. Agora cre nel con todo o teu corazón.

Peyton, Lucas, Brooke, Nathan, Haley

One Tree Hill

Cálida Trinchera

Akward. A moza invisible. É unha das series de éxito da MTV. É unha moza que pasa de ser totalmente descoñecida a ser os dimes e diretes de todo o instituto. Eu xa vai moito tempo que deixei o instituto e relamente non sinto unha identificación con ela nese aspecto, inda que todos na nosa adolescencia pasamos por ese trance. O que realmente me chamou a atención desta series é que a protagonista escribe un blog, non como bloggera, máis ben coma un diario persoal. Hai que ser moi valientes para exporse dese modo cara os demais, volcar todo o que ten un e que a xente opine. Pois algo parecido estou comezando a facer, a pesar de ser totalmete inestable neste aspecto, sempre acabo por abandonar as cousas que comezo...Vai moito tempo que preciso un cambio, non sobre os demais, sobre min mesma...e este pode ser un bo comezo.